Fout
  • Het template voor deze weergave is niet beschikbaar. Neem contact op met de websitebeheerder.

Sterke Surinaamse voorouders; vader van Patrick Kluivert was vele malen beter dan zijn zoon

De eerste opvallendste stroom van buitenlandse invloeden in het Nederlandse voetbal kwam van Surinaamse voetballers. Met name vanaf de jaren tachtig etaleerden zij hun kunsten op de Nederlandse voetbalvelden en zorgden ze ervoor dat het Nederlandse voetbal weer op de kaart te staan kwam. Met topspelers uit de eerste generatie Surinamers won Ajax de EC II in 1987, PSV de EC I in 1988 en Oranje zelfs het EK van 1988. In de jaren negentig liep het aantal internationals van Surinaamse afkomst alleen maar op dankzij hun goede prestaties in de Eredivisie. Zo werd Feyenoord in 1993 kampioen met een elftal waarin Surinamers een belangrijke rol speelden. Dezelfde trend was ook bij Ajax te zien. Dat het team in 1995 de Wereldbeker en voorlopig de eerste en laatste Champions League won en het jaar daarop weer in de Champions League Finale stond, werd mede mogelijk gemaakt door de inspanningen van spelers van Surinaamse afkomst.

Inmiddels zijn er weer een recordaantal jonge Surinaamse Nederlanders doorgebroken. Dat was duidelijk te zien in het EK onder 21 in 2006 en 2007. In de gewonnen finales van het jeugd-EK stond er namens Oranje namelijk een meerderheid van Surinaamse voetballers aan de aftrap. Genoeg reden om de Surinaamse (voetbal)cultuur onder de loep te nemen. Ik praat met Mitchell Piqué over zijn Surinaamse roots en voetbal:

Hoe je voorouders hebben geleefd is belangrijk

“Voor iedereen is het belangrijk om te weten waar je vandaan komt, hoe je voorouders hebben geleefd. Ik ga zo vaak mogelijk terug naar Suriname. Ik heb een grote familie en een deel woont in Suriname, Paramaribo. Familie is heel belangrijk voor me; ze tonen interesse en geven je veel liefde.”

Er is een verschil tussen de Surinamers die in Suriname geboren zijn en die in Nederland geboren zijn. Mitchell: ”Als je in Nederland geboren bent zoals ik, zien en behandelen ze je anders. Dat zie je ook bij de Suriprofs; een groot deel wordt uitgesloten, omdat ze je toch als Nederlander zien.

Hetzelfde geldt bijvoorbeeld voor Marokkanen die hier geboren zijn. In beide landen zien ze je als een buitenlander. Dat is best lastig als je je nergens helemaal thuis voelt en voor vol aangezien wordt. Ik ben er inmiddels aan gewend.”

Succes van Surinaamse spelers

Op de vraag wat Surinaamse voetballers zo succesvol maakt, zegt Mitchell het volgende: “Het succes van Surinaamse voetballers zit ‘m in hun voorouders. Zo was de vader van Kluivert een superster. Volgens mijn moeder was hij veel beter dan Patrick. Dat zie je veel in Suriname: familieleden van voetballers zijn beter dan de profvoetballers zelf. Zij hebben alleen een andere mentaliteit waardoor ze het niet gebracht hebben. Ik heb ook neven die beter zijn dan ik, maar zij zijn een andere weg ingeslagen en kunnen niet opbrengen wat je nodig hebt als profvoetballer.”

Mitchell geeft aan vroeger ook koppig te zijn geweest. In de jeugdopleiding bij Ajax heeft hij mede dankzij Co Adriaanse (toen hoofd jeugdopleidingen, red.) geleerd wat discipline is. “Dan blijken ogenschijnlijk kleine zaken als shirt in je broek, sokken omhoog, op tijd komen, essentieel voor het vervolg van mijn carrière. Sommige jongens denken ‘bekijk het maar’, maar wil je succesvol zijn dan moet je ervoor openstaan.”

Nederlandse jongens keken voor de wedstrijd naar de grond, wij maakten lol en wilden ontspannen

“Los van de Nederlandse discipline zijn er nog meer andere normen. Voor een wedstrijd willen Surinamers meer ontspannen, soms dansen we zelfs om in de voetbalsfeer te komen. Tegenwoordig is het al normaler om de radio aan te hebben in de kleedkamer of zie je meer jongens met hun iPod. Vroeger was dat not done; de Nederlandse jongens hadden meer focus en keken naar de grond. Surinamers zijn wat meer ontspannen en lacheriger. Zo bereiden wij ons voor op de wedstrijd.”

Gevoelig en trots

"Surinamers en ook Marokkaanse spelers zijn vaak trotse en gevoelige mensen. Je moet weten hoe je daarmee om moet gaan. Mijn tip aan trainers is om ook die spelers af en toe een aai over hun bol te geven en feedback niet meteen in de groep te bespreken. Sommige spelers zijn dan sneller beledigd en voelen zich voor schut gezet voor de groep. Je hebt er dan baat bij als je zegt: loop even mee, dan bespreken we het 1 op 1. Uiteraard moeten wij ons ook aanpassen, anders werkt het niet. Deze verschillen moet je gewoon bespreken en afspraken maken hoe je ermee omgaat. Tegen spelers wil ik dan ook zeggen: sta daar open voor. Ze hebben echt wel goede bedoelingen.

Zo hadden wij bij ADO Den Haag een aantal Surinamers (Boy Waterman, Gino Coutinho en ik) en onze trainer (Raymond Atteveld, red.) heeft ons toen uitgenodigd om te praten over trots. Dat was heel erg tof. Hij gaf aan rekening te houden met ons, maar dat hij er soms toch ook niet onderuit kon om dingen voor de groep te bespreken en dat wij daar rekening mee moesten houden en ons ook deels moesten aanpassen. Dat heeft goed gewerkt toen."

Als ze veel met je praten, dan zien ze het zitten

“Tot op zeker hoogte investeren trainers tijd en energie in spelers.  Ik dacht wel eens: ‘laat me met rust man.’ Fred Rutten zei me toen: ‘Als een trainer veel met je praat, dan ziet hij het wel zitten met je. Dan wil hij in je investeren’. Nu begin ik dat ook te begrijpen; dat trainers je beter willen maken. Als je je openstelt, dan word je ook beter. Dat is goed voor je ontwikkeling. Ik moest daar aan wennen.“

Succes Willem II

Hoe kan het zo zijn dat Willem II al na 1 jaar weer in de Eredivisie speelt? “Na winterstop hebben we een goed gesprek gehad met z’n allen in kleedkamer. We hebben 1 lijn getrokken, altijd vertrouwen gehad van de trainer en we moesten een team worden. We hebben veel activiteiten samen ondernomen. We wisten dat we via de play offs ver konden komen. Ik voelde vanaf het begin al dat het iets moois zou worden.”

Mitchell Pique